Autotest: Lotus Evora 2+0

Om één of andere reden had de Lotus Evora twee stoelen achterin. Niemand wist waarom, zelfs Lotus niet. Het probleem is opgelost: de Evora 2+0.

 

Dit is de Lotus Evora 2+0. Twee plus nul, noppes, nada, niente. Zie je de posters al voor je: De Lotus Evora, nu ook met niks. Daar win je geen prijzen mee. Waarom noem je het niet gewoon een tweezitter? Zo moeilijk is dat toch niet? Belangrijk nieuws is dat de prijs ook is uitgekleed. Je rijdt nu al in een Evora voor 78.000 euro (61.809 in België) – voor twee extra zitjes vraagt Lotus dik 4.000 euro. Ja, kinderen zijn duur.

 

Eigenlijk zijn die twee martel-, eh, zitplaatsen achterin de enige zaken die zijn weggelaten, verder bleef alles bij het oude. Gelukkig, want los van die vermaledijde zitjes was er helemaal niets mis met de Evora 2+2.

 

Wie zullen de stoelen missen? Nou, dwergen of trollen bijvoorbeeld. Kleine kinderen misschien ook, maar die wil je met hun kleefklauwtjes toch al niet in je Engelse raspaard hebben. De ruimte achterin is namelijk zo klein dat de stoeltjes hun naam eigenlijk niet mogen hebben (omdat er niemand fatsoenlijk op kan zitten). Zelfs bagage krijg je er niet eenvoudig in gewriemeld.

 

In de 2+0 is dat allemaal beter. Er is nu een keurige ruimte om tassen en zo neer te zetten. Een netje houdt alles op zijn plek en voorkomt zo dat je tandenborstel door de ventilatieopeningen in het dashboard verdwijnt. Overigens is die verbeterde bruikbaarheid ook maar betrekkelijk, want je moet nog steeds je spullen tussen de stoel en de b-stijl door proppen. Desondanks begint de Evora meer een GT te worden.

 

Onveranderd zijn de sublieme rijeigenschappen. De wegligging is grandioos, terwijl het comfort er niet onder lijdt. Het compromis tussen sportauto en GT dat Lotus heeft gevonden, verdient een internationale trofee. We gaven de hele Evora vorig jaar al de prestigieuze Jeremy Award, maar eigenlijk zou er nog een aparte onderscheiding voor de wielophanging moeten worden toegekend.

 

Op de weg naar de garage van TopGear liggen een paar gemene hobbels die je vullingen uit je kiezen kunnen laten rammelen, maar in de Evora hoef je daarvoor niet bang te zijn. Goed, je voelt de wielen er overheen gaan, maar het is niet zo dat de hele auto gaat trillen. De vering van elk wiel is duidelijk geïsoleerd van de rest van de auto. Binnenin voel je niet meer dan een kleine pets tegen je achterwerk.

 

Heel belangrijk is dat je daarbij het contact met wat er om je heen is niet verliest. Elk signaal dat je nodig hebt voor een plezierige en veilige rit bereikt jou via het stuur en de zitting van de stoel. Dat maakt de Lotus een heerlijkheid om mee te rijden. Het onderstel is zo goed, dat het met gemak meer aankan dan de 276 pk die de 3,5-liter V6 er nu op loslaat. Zo’n 30 pk erbij zou ‘m niks deren.

 

Dit is de Evora zoals ie bedoeld is. Lotus heeft de boodschap goed begrepen: praktisch nut zet geen zoden aan de dijk, verfijnde techniek wel.

• Reageer
• Print
• E-mail